Dynamiczny rozwój ruchu rowerowego w Polsce wymaga zdecydowanych działań legislacyjnych – alarmuje Konwent Marszałków Województw RP. W przyjętym 27 listopada 2025 roku Stanowisku nr 12 samorządy województw wzywają rząd do wprowadzenia zmian w przepisach, które mają realnie poprawić bezpieczeństwo infrastruktury rowerowej oraz uporządkować zasady poruszania się rowerów, hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego.

Jak podkreślają marszałkowie, w ostatnich latach obserwowany jest wyraźny wzrost liczby rowerzystów, a także użytkowników pojazdów elektrycznych. Zjawisku temu towarzyszy rosnąca liczba wypadków i kolizji, co potwierdzają dane policyjne. – Brak precyzyjnych regulacji utrudnia dziś zarówno projektowanie bezpiecznej infrastruktury, jak i skuteczną kontrolę ruchu – wskazuje Konwent.

Ograniczenie mocy hulajnóg i UTO

Jednym z kluczowych postulatów jest wprowadzenie maksymalnej mocy ciągłej silników elektrycznych. Marszałkowie proponują limit 500 W dla hulajnóg elektrycznych i większości urządzeń transportu osobistego oraz 1200 W dla pojazdów samobalansujących, takich jak monocykle. Zdaniem samorządowców brak takich ograniczeń pozwala omijać unijne przepisy homologacyjne i wprowadzać na rynek pojazdy, które w praktyce przypominają motorowery.

Konwent postuluje również doposażenie Policji w specjalistyczny sprzęt, m.in. mobilne hamownie, które umożliwią skuteczną kontrolę parametrów technicznych tych pojazdów.

Koniec z „symbolicznymi” drogami dla rowerów

W stanowisku mocno wybrzmiewa problem jakości infrastruktury. Obecne przepisy pozwalają na wyznaczanie dróg dla rowerów wyłącznie poprzez zmianę organizacji ruchu, bez spełniania minimalnych standardów technicznych. Efekt? Dwukierunkowe trasy o szerokości jednego metra czy drogi o nawierzchni gruntowej, które formalnie są zgodne z prawem, ale realnie zagrażają bezpieczeństwu.

Marszałkowie domagają się zmian w rozporządzeniach dotyczących znaków drogowych i warunków technicznych. Proponują m.in. minimalną szerokość 1,5 m dla jednokierunkowej drogi rowerowej, 2,0 m dla dwukierunkowej oraz 2,5 m dla ciągów pieszo-rowerowych, a także obowiązek stosowania nawierzchni twardej. Takie rozwiązania umożliwiłyby również skuteczniejszy nadzór wojewodów nad organizacją ruchu.

Nieobowiązkowa infrastruktura i spójność tras

Kolejny postulat dotyczy przywrócenia możliwości oznaczania nieobowiązkowej infrastruktury rowerowej. Ma to pomóc w zachowaniu ciągłości tras, zwłaszcza na obiektach inżynierskich lub w miejscach, gdzie pełnowymiarowa infrastruktura jeszcze nie powstała. Rowerzysta mógłby z niej korzystać, ale bez prawnego przymusu – co ma znaczenie tam, gdzie standard jest tymczasowo obniżony.

Porządkowanie definicji w prawie

Konwent zwraca również uwagę na niespójności w ustawie Prawo o ruchu drogowym. Obecna definicja drogi dla rowerów zawiera błąd logiczny, który w praktyce komplikuje projektowanie i oznakowanie tras. Marszałkowie proponują nową, jednoznaczną definicję oraz zasadę, zgodnie z którą przepisy dotyczące rowerów byłyby co do zasady stosowane także do hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego.

Doprecyzowania wymagają również regulacje dotyczące osób korzystających z urządzeń wspomagających ruch, które obecnie nie są jednoznacznie przypisane ani do pieszych, ani do kierujących.

Apel do rządu

Stanowisko Konwentu Marszałków Województw RP zostało przekazane ministrowi infrastruktury Dariuszowi Klimczakowi oraz ministrowi spraw wewnętrznych i administracji Marcinowi Kierwińskiemu. Samorządy liczą na szybkie podjęcie prac legislacyjnych.

– Bezpieczna i spójna infrastruktura rowerowa to dziś nie luksus, lecz konieczność – podkreślają marszałkowie. Ich zdaniem proponowane zmiany to warunek dalszego, zrównoważonego rozwoju transportu rowerowego w Polsce.

Pełna treść stanowiska nr 12 Konwentu Marszałków Województw Rzeczypospolitej Polskiej:

https://polskieregiony.pl/wp-content/uploads/2025/12/STANOWISKO-NR-12.pdf